Pompende sinularia

Bron: http://knopshop.de/portal/index.php?option=com_content&task=view&id=88&Itemid=26 Vertaling: Gert Eggink

Wist u al dat ook de poliepen van een bepaalde soort Sinularia pompende bewegingen kan maken? Dit was voorheen slechts bij een enkeling bekend. Het is alleen nog maar in het aquarium gezien, in het wild hebben zelfs ervaren taxonomen dit nog niet gezien.

Ik heb zo’n koraal al twaalf jaar in een van mijn rifaquaria. Dit gaf mij de gelegenheid om deze poliepenbeweging van dichtbij te bestuderen. Dit is niet de samentrekking die we wel kennen van vele Xenia-soorten. Bij de typische "Xenia pomp" beweegt de poliep, de tentakels worden geleid door het centrum, waar ze elkaar ontmoeten. Men kan dus spreken van "afsluiting" van de poliep, of een contractie. Deze Sinulariasoort heeft echter een tegengestelde beweging, want de poliepen openen zich hier maximaal totdat de tentakels zelfs op het coenenchyme (het weefsel van het centrale lichaam) het koraal liggen. Ze krullen zich daarbij zelfs vaak naar buiten uit. In feite gaat het hier dus niet een "contractie" van de poliepen. Je kunt het beter betitelen als het maximaal strekken van de poliep.

Deze poliepbewegingen van Sinularia exemplaren zijn in het koraalrif waarschijnlijk over het hoofd gezien vooral omdat het bij een sterke stroming nauwelijks opvalt. Aan de ene kant is de pomp frequentie niet zo hoog als bij Xeniidae-soorten, en aan de andere kant zijn de poliepen aanzienlijk kleiner dan bij het pompende Xeniidae. In het aquarium zag je de poliepenbewegingen ook alleen wanneer er nauwelijks waterstroming is en men er gericht naar zoekt. Om deze poliepenbeweging eens zichtbaar te maken, heb ik gemaakt de hulp van een filmmaker ingeroepen die macro-opnamen van het koraal kon maken, en die niet alleen de hele koraal kolonie, maar ook individuele poliepen kon filmen. Op deze opname zijn de ongewone beweging van de tentakels bijzonder duidelijk zichtbaar. Hartelijk dank op dit punt aan Heinz von Matthey en Harald Hohmann voor de nuttige hulp bij de voorbereiding van de beelden en de conversie.

De reden voor die pompbeweging van de Sinulariapoliepen is nog onduidelijk. Het is aangetoond dat zowel de groei en het regeneratievermogen van deze soort veel lager zijn dan gebruikelijk bij Sinularia spp. De zeer donkere bruine kleur van het koraal - veel donkerder dan andere Sinulariasoorten met vergelijkbare groeiwijze – wijst op een zeer hoge dichtheid van symbiotische algen in het weefsel.

Dat bracht dr. Phil Alder Slade tot het interessante vermoeden dat het pompen van dit Sinulariatype op een speciale manier afhankelijk is van de symbiose met de algen, in veel grotere mate dan bij andere soorten van dit geslacht. Hetzelfde is bekend van de koralen van de familie Xeniidae, die ook soorten met pompende poliepen bevat. De koralen van deze familie bezitten een gedegenereerde spijsverteringskanaal en kunnen geen vaste voedseldeeltjes opnemen en verteren. Maar dit alles is een moment nog slechts speculatie.

Literatuur

  • KNOP, D. (1998): Riffaquaristik für Einsteiger, Dähne-Verlag, Ettlingen
Ga naar boven