HomeOnderwerpenKoralen algemeenEen blik op schijfvormige koralen

Een blik op schijfvormige koralen

Vertaling: Gert Eggink

Schijfvormige koralen worden regelmatig aangeboden in de handel, soms als schijfkoraal soms als paddestoelkoraal. Ze zijn meestal felgekleurd of zien er ten minste aantrekkelijk uit, en het zijn ook vaak goed houdbare koralen. Schijfvormige koralen zijn dan ook vaak een mooie aanvulling voor je aquarium.
In onderstaand artikel zal ik de verschillende soorten eens nader beschrijven en aangeven welke zorg ze nodig hebben. Aan het einde vertel ik iets over een paar andere (soms verrassende) aspecten.

De meeste schijfvormige koralen die worden aangeboden horen tot de familie van de Fungia. Soms vinden we ook Cycloserus- en Diaseris-soorten, maar zonder gedetailleerd onderzoek van het skelet en andere kenmerken zal het niet meevallen vast te stellen welke soort het is...

Gelukkig komen de basis verzorgingseisen zo sterk overeen dat we ons niet zo druk hoeven te maken over een exacte identificatie. Naast de schijfvormige koralen zijn er nog meer soorten in de genoemde families, die tong- of slipvormig zijn (zoals Ctenactis, Herpolitha, and Polyphyllia), maar ik houd me nu even bij de schijfvormige soorten.

In principe zijn het allemaal eenpoliepige soorten, die rond en plat van vorm zijn. Ze vormen geen kolonies zoals veel andere koraalsoorten wel doen. Ze hebben één mond in het midden, die vaak als een deukje of langwerpige verdieping zichtbaar is en ze zijn vaak relatief groot. Ze kunnen zelfs meer dan 30 cm groot worden. Desondanks hebben ze vaak korte tentakels, die overdag ingetrokken zijn. Hun kleur varieert vaak van roze tot fluorescerend oranje of blauw en crèmekleurig en alles wat daartussen zit.

schijfvormige-koralen-1

Zoals je kunt zien zijn schijfvormige koralen vaak helder gekleurd en leven ze zowel op hard als op zachte substraat

Deze koralen zijn als volwassen dier vrijlevend, wat betekent dat ze niet vastzitten aan iets anders. Zo lang ze klein zijn zitten ze echter vaak vast aan hard substraat en breken ze los zodra ze groot genoeg zijn. Zodra ze vrijlevend zijn vinden we ze dus op allerlei substraat: op zanderige of slibbodems, op rotsachtige ondergrond of zelfs bovenop andere koralen. Wat dat betreft zijn ze dus niet erg kieskeurig.

Wanneer schijfkoralen het om wat voor reden dan ook niet naar hun zin hebben, kunnen ze naar een andere plek kruipen. Hoe vreemd het ook klinkt, ze kunnen op eigen kracht over het substraat kruipen. Terwijl ze normaliter hun weefsel niet erg kunnen uitzetten, pompen ze zich in dat geval op met water als een waterballon. Door bepaalde delen van hun lichaam op te blazen en andere leeg te laten lopen kunnen ze zich voortbewegen. Al gaat dat nog langzamer dan bij slakken...

schijfvormige-koralen-2

Dit zijn voorbeelden van soorten die anthocauli hebben gevormd die nog vastzitten aan het skelet van het overleden ouderdier.

Ze kunnen in bepaalde gevallen zelfs stenen beklimmen. Het is bekend dan ze, wanneer ze onvoldoende licht krijgen, soms het rif proberen op te klimmen om zo meer licht te vangen. Dus wees niet verbaasd wanneer je een schijfkoraal dat je op de bodem hebt gelegd, de volgende morgen ergens anders terugvindt. Kleine soorten kunnen zichzelf zelfs omkeren, wanneer ze bijvoorbeeld door een golf of een val op de kop zijn terecht gekomen. Dit is een belangrijke eigenschap wanneer je je realiseert dat het vrijlevende dieren zijn, die sterven wanneer ze op hun kop liggen en dit niet kunnen herstellen...

Nog een andere vreemde eigenschap: ze kunnen zich op een bijzondere manier vermeerderen, via het maken van zogenaamde anthocauli. Wat er gebeurt is dat een ouderdier krimpt door een proces van ontkalking (decalcificatie) en tegelijkertijd een aantal kleine versies van zichzelf bouwt, compleet met kleine skeletjes. Dit gebeurt vooral wanneer een ouderdier gewond of gestrest is. De nieuwe dieren zijn de anthocauli. Schijfkoralen kunnen zichzelf in slechte tijden dus opdelen in kleine kopietje van zichzelf, die zich uiteindelijk losmaken en verspreiden in de hoop een betere overlevingskans te hebben dan het ouderdier.

 

schijfvormige-koralen-3Dit zijn een aantal poliepknoppen die van de rand van een langarmige schijfkoraal zijn afgevallen (ouderdier niet op de foto).

Daarnaast kunnen schijfvormige koralen zich ook geslachtelijk voortplanten door sperma en eicellen los te laten. Ook bezitten ze een tweede manier om zich ongeslachtelijk voort te planten: ze kunnen poliepknoppen vormen. Dat zijn een soort anthocauli waarbij het ouderdier niet kleiner wordt, en dit is geen reactie op slechte omstandigheden of stress. Het is de 'normale' manier van ongeslachtelijke voorplanting: kleine klontjes cellen ontwikkelen zich tot nieuw koraaltjes, laten los van het moederdier en beginnen hun eigen leven.

Deze soorten zijn behoorlijk sterk en relatief eenvoudig te houden in aquaria. Ze gedijen goed onder gemiddelde tot hoge lichtintensiteiten met relatief weinig stroming. Bij sterke stroming blijven ze ingetrokken, dus overdrijf de stroomsterkte niet! De waterkwaliteit moet wel heel goed zijn, zoals bij alle koralen en je kunt ze dus direct op de bodem plaatsen, of dat nu op de kale glasplaat is of op een zand-, grind of koraalbreukbodem. Natuurlijk kun je ze ook op de stenen leggen, zolang ze maar niet meteen naar beneden of in een spleet vallen zodra ze zich willen verplaatsen.

schijfvormige-koralen-4

Dit zijn skeletten van typische schijfvormige koralen. Het is duidelijk dat deze dieren doorgaans weinig weefsel hebben, aangezien deze skeletstructuur nog goed zichtbaar is bij de levende dieren.

Een paar dingen moeten echter worden vermeld. Houd er rekening mee dat wanneer ze bedekt raken met zand dat door de bak 'wervelt', ze extra energie moeten besteden aan het zich ontdoen van dat zand. Dat doen ze door grote hoeveelheden slijm te produceren dat ze met behulp van microscopisch kleine trilharen over hun lichaam kunnen verspreiden om zo het zand van zich af te 'spoelen'. Het is dus niet handig ze op een plek te leggen waar ze constant met zand bedekt worden.

Daarbij: terwijl schijfvormige koralen ongevoelig lijken te zijn voor aanraking door andere schijfvormige koralen en in het wild vaak in grote hoeveelheden bij elkaar worden aangetroffen, willen ze helemaal niet aangeraakt worden door andere soorten koralen. Ze hebben geen (vecht)tentakels, maar produceren als reactie op aanraking vaak grote hoeveelheden giftig slijm waarmee ze zelfs grote koralen kunnen doden. Let er dus op dat je ze niet te dicht bij andere (niet-plaatvormige) koralen plaatst, want dat kan de dood van de ander betekenen.

schijfvormige-koralen-5

Niet alle schijfvormige koralen trekken evenveel aandacht de kleurrijke, maar ze zijn desondanks allemaal het aanzien waard...

Op het rif vangen schijfvormige koralen zoöxanthellen om daarmee in hun voedselbehoefte te voorzien, maar die komen in het aquarium niet veel voor. Je kunt ze dus een beetje voeren wanneer je denkt dat ze voedsel tekort komen. Er zijn zoöplanktonproducten op de markt, en je kunt ze ook groter voer geven. Zelf vul ik vaak een injectiespuit (zonder naald) met gemalen pekelkreeftjes of stukjes gehakte mosselen en spuit dat over mijn koralen. De koralen openen daarop hun mond en slurpen wat ze pakken kunnen. Je moet dit echter niet te vaak doen omdat je de waterkwaliteit negatief beïnvloedt. Het is verstandig om de stromingspompen een paar minuten uit te zetten zodat het voer niet meteen wordt weggeblazen, en altijd eerst je vissen goed te voeren, anders stelen ze het voer geheid van de koralen.

Maar is het voeren van de koralen nodig? Misschien wel, misschien niet... Ik heb mijn koralen altijd een beetje gevoerd, en nooit gekeken wat er gebeurt wanneer ik dat langere tijd niet doe. Maar er zullen vast hobbyisten zijn die zeggen: "Ik heb mijn koralen nog nooit gevoerd, en ze doen het prima". Ik moet zeggen dat het waarschijnlijk van veel dingen afhangt, zoals de verlichting, de hoeveelheid opgeloste voedingsstoffen, de aan- of afwezigheid van een deepsandbed of een refugium, de soort en afmeting van de koralen, etc. etc. Ik probeer het zelf liever niet uit...

Tot zover het algemene verhaal. Er is echter één schijfvormig koraal dat afwijkt van de standaard. In plaats van weinig of geen tentakels is de Heliofungia actiniformis bedekt met zoveel lange tentakels dat ze eenvoudig aangezien kan worden voor een anemoon.

schijfvormige-koralen-6

Dit schijfkoraal met lange tentakels kan eenvoudig worden aangezien voor een anemoon.

Net als alle andere schijfvormige koralen is deze Heliofungia relatief groot en vrijlevend met een schijfvormige skelet. Ze hebben echter tentakels die tot de langste van alle steenkoralen behoren, en die het hele skelet met gemak bedekken. Wat betreft hun kleur zijn ze niet zo kleurrijk en divers als de andere soorten; ze zijn doorgaans bruin of groen met lichte puntjes aan de tentakels, soms met lichte strepen op het lichaamsweefsel. Blijkbaar vormen ze ook geen anthocauli, maar produceren wel poliepknoppen.

De soorten met lange tentakels kunnen ook op de bodem worden geplaatst, maar hebben we veel ruimte nodig, ver weg van andere koralen omdat de tentakels vol zitten met netelcellen. Ze hebben ook gemiddeld tot veel licht nodig, en de lange tentakels wijzen er op dat ze, veel meer dan de andere soorten, afhankelijk zijn van het vangen en eten van prooidieren. Dus zou ik er voor zorgen dat ze regelmatig wat te eten krijgen om ze in topvorm te houden.

Tenslotte nog wat informatie over de verpakking en verzending. Schijfvormige koralen zijn doorgaans sterke koralen maar de randen van het skelet zijn erg scherp en het zachte weefsel kan gemakkelijk beschadigen, wanneer ruw met een exemplaar wordt omgegaan tijdens de verpakking en verzending. Je moet dus oppassen voor dieren die snijwonden of beschadiging aan de rand hebben. Beschadigde dieren zijn eenvoudig te herkennen wanneer het witte skelet door het weefsel heen komt, maar kleine beschadigingen zijn vaak niet goed zichtbaar. Goed kijken dus!

schijfvormige-koralen-7

Wanneer je goed kijkt zie je aan de bovenrand teruggetrokken weefsel van dit langwerpige schijfkoraal. Een klein deel van het skelet is zichtbaar.

Een ander algemeen probleem is dat van teruggetrokken weefsel, vaak aan de rand van de dieren waar het weefsel simpelweg is verdwenen en het skelet bloot ligt. Wanneer het skelet bloot ligt kan het eenvoudig begroeid raken door algen, wat een probleem kan opleveren voor het koraal wanneer dat probeert te herstellen. Dus ook nu weer: let goed op, want je ziet het niet in een oogopslag.

Dat is het zo'n beetje wel, anders dan voor de hand liggende breuk of een ander ernstig probleem, dat gemakkelijk te herkennen moet zijn. Ik zou ook soorten met lange tentakels die hun tentakels niet volledig hebben uitgezet laten liggen. Realiseer je dat het zachte weefsel kwetsbaar is, dus voordat je een exemplaar uit het water haalt, moet je hem voorzichtig porren om hem te verleiden zijn weefsel in te trekken. Laat ze hun tentakels intrekken voordat je ze oppakt, gewoon om zeker te zijn dat ze niet gewond raken in het laatste deel van hun reis van de zee naar een aquarium.

Referenties

Borneman, E.H. 2001. Aquarium Corals - Selection, Husbandry, and Natural History. Microcosm/T.F.H. Publications, Neptune City, NJ. 464 pp.

Veron, J.E.N., 2000. Corals of the World: volume 2. Australian Institute of Marine Science, Townsville. 429pp.

 

Bron: http://www.reefs.com/magazine/167334-look-plate-corals.html

Met dank aan de redactie van Reefs.com voor de toestemming tot vertaling en herpublicatie.

Een blik op schijfvormige koralen.

 

Schijfvormige koralen worden regelmatig aangeboden in de handel. Ze zijn meestal felgekleurd, of zien er ten minste aantrekkelijk uit, en het zijn ook vaak harde koralen. Schijfvormige koralen zijn dan ook vaak een mooie aanvulling voor je aquarium.

In onderstand artikel zal ik de verschillende soorten eens nader beschrijven en beschrijven welke zorg ze nodig hebben.

 

De meeste schijfvormige koralen die worden aangeboden horen tot de familie van de Fungia. Soms vinden we ook Cycloserus- en Diaseris-soorten, maar zonder gedetailleerd onderzoek van het skelet en andere kenmerken zal het niet meevallen vast te stellen welke soort het is…

 

Gelukkig komen de basis verzorgingseisen zo sterk overeen dat we ons niet zo erg druk hoeven te maken over een exacte identificatie.

 

Naast de schijfvormige koralen zijn er nog meer soorten in de genoemde families, die tong- of slipvormig zijn (zoals Ctenactis, Herpolitha, and Polyphyllia), maar ik houd me nu even bij de schijfvormige soorten.

 

In principe zijn het allemaal eenpoliepige soorten, die typisch rond en plat van vorm zijn. Ze vormen geen kolonies zoals veel andere koraalsoorten wel doen. Ze hebben één mond in het midden, die vaak als een deukje of langwerpige verdieping zichtbaar is en ze zijn vaak relatief groot. Ze kunnen zelf meer dan 30 cm groot worden. Desondanks hebben ze vaak korte tentakels, die overdag ingetrokken zijn. Hun kleur varieert vaak van roze tot fluorescerend oranje of blauw en crèmekleurig en alles wat daartussen zit.

 

http://cdn.manhattanreefs.com/forum/images/magazine/2014-2/fatherree/fatherree01.jpg

Zoals je kunt zien zijn schijfvormige koralen vaak helder gekleurd en leven ze zowel op hard als op zachte substraat

 

Deze koralen zijn als volwassen dier vaak vrijlevend, wat betekent dat ze niet vastzitten aan iets anders. Zolang ze klein zijn zitten ze echter vaak vast aan hard substraat en breken ze los zodra ze groot genoeg zijn. Zodra ze vrijlevend zijn vinden we ze dus op hard substraat, op zanderige of slibbodems, of zelfs bovenop andere koralen. Wat dat betreft zijn ze dus niet erg kieskeurig.

 

Wanneer schijfkoralen het om wat voor reden dan ook niet naar hun zin hebben, kunnen ze naar een andere plek kruipen. Hoe vreemd het ook klinkt, ze kunnen op eigen kracht over het substraat kruipen. Terwijl ze normaliter hun weefsel niet erg kunnen uitzetten, pompen ze zich in dat geval op met water als een waterballon. Door bepaalde delen van hun lichaam op te blazen en andere leeg te laten lopen kunnen ze zich voortbewegen. Al gaat dat nog langzamer dan bij slakken.

http://cdn.manhattanreefs.com/forum/images/magazine/2014-2/fatherree/fatherree02.jpg

Dit zijn voorbeelden van soorten die anthocauli hebben gevormd die nog vastzitten aan het skelet van het overleden ouderdier

 

Ze kunnen in bepaalde gevallen zelfs stenen beklimmen. Het is bekend dan ze, wanneer ze onvoldoende licht krijgen, soms het rif opklimmen om zo meer licht proberen te vangen. Dus wees niet verbaasd wanneer je een schijfkoraal dat je op de bodem hebt gelegd, de volgende morgen ergens anders terugvindt.

Kleine soorten kunnen zichzelf zelfs omkeren, wanneer ze bijvoorbeeld door een golf of een val op de kop zijn terecht gekomen. Dit is een belangrijke eigenschap, wanneer je je realiseert dat het vrijlevende dieren zijn, die sterven wanneer ze op hun kop liggen en dit niet kunnen herstellen…

 

Nog een andere vreemde eigenschap: ze kunnen zich op een bijzondere manier vermeerderen, via het maken van zogenaamde anthocauli. Wat er gebeurt is dat een ouderdier krimpt door een proces van ontkalking (decalcificatie) en tegelijkertijd een aantal kleine versies van zichzelf bouwt, compleet met kleine skeletjes. Dit gebeurt vooral wanneer een ouderdier gewond of gestrest is. De nieuwe dieren zijn de anthocauli. Schijfkoralen kunnen zichzelf in slechte tijden dus opdelen in kleine kopietje van zichzelf, die zich uiteindelijk losmaken en verspreiden in de hoop een betere overlevingskans te hebben dan het ouderdier.

 

http://cdn.manhattanreefs.com/forum/images/magazine/2014-2/fatherree/fatherree03.jpg

Dit zijn een aantal poliepknoppen die van de rand van een langarmige schijfkoraal  zijn afgevallen (ouderdier niet op de foto).

 

Daarnaast kunnen schijfvormige koralen zich ook geslachtelijk voortplanten door sperma en eicellen los te laten. Ook bezitten ze een tweede manier om zich ongeslachtelijk voort te planten: ze kunnen ook poliepknoppen vormen. Dat zijn een soort anthocauli waarbij het ouderdier niet kleiner wordt, en dit is geen reactie op slechte omstandigheden of stress. Het is de ‘normale’ manier van ongeslachtelijke voorplanting: kleine klontjes cellen ontwikkelen zich tot nieuw koraaltjes, laten los van het moederdier en beginnen hun eigen leven.

 

Deze soorten zijn behoorlijk sterk en relatief eenvoudig te houden in aquaria. Ze gedijen goed onder gemiddelde tot hoge lichtintensiteiten met relatief weinig stroming. Bij sterke stroming blijven ze ingetrokken, dus overdrijf de stroomsterkte niet! De waterkwaliteit moet wel heel goed zijn, zoals bij alle (steen)koralen, en je kunt ze dus direct op de bodem plaatsen, of dat nu op de kale glasplaat is of op een zand-, grind of koraalbreukbodem. Natuurlijk kun je ze ook op de stenen leggen, zolang ze maar niet meteen naar beneden of in een spleet vallen zodra ze zich willen verplaatsen.

 

http://cdn.manhattanreefs.com/forum/images/magazine/2014-2/fatherree/fatherree04.jpg

Dit zijn skeletten van typische schijfvormige koralen. Het is duidelijk dat deze dieren doorgaans weinig weefsel hebben, aangezien deze skeletstructuur nog goed zichtbaar is bij de levende dieren

 

Een paar dingen moeten echter worden vermeld. Houd er rekening mee dat wanneer ze bedekt raken met zand dat door de bak ‘wervelt’, ze extra energie moeten besteden aan het zich ontdoen van dat zand. Dat doen ze door grote hoeveelheden slijm te produceren dat ze met behulp van microscopisch kleine trilharen over hun lichaam kunnen verspreiden om zo het zand van zich af te ‘spoelen’. Het is dus niet handig ze op een plek te leggen waar ze constant met zand bedekt worden.

 

Daarbij: terwijl plaatvormige steenkoralen ongevoelig lijken te zijn voor aanraking door andere koralen en in het wild vaak in grote hoeveelheden bij elkaar worden aangetroffen, willen schijfvormige koralen helemaal niet aangeraakt worden door andere koralen. Ze hebben geen (vecht)tentakels, maar produceren als reactie op aanraking vaak grote hoeveelheden giftig slijm waarmee ze zelfs grote koralen kunnen doden. Let er dus op dat je ze niet te dicht bij andere (niet-plaatvormige) koralen plaatst, want dat kan de dood van de een of de ander betekenen.

http://cdn.manhattanreefs.com/forum/images/magazine/2014-2/fatherree/fatherree05.jpg

Niet alle schijfvormige koralen trekken evenveel aandacht de kleurrijke, maar ze zijn desondanks allemaal het aanzien waard…

 

Op het rif vangen schijfvormige koralen zoöxanthellen om daarmee in hun voedselbehoefte te voorzien, maar die komen in het aquarium niet veel voor. Je kunt ze dus een beetje voeren wanneer je denkt dat ze tekort komen. Er zijn zoöplanktonproducten op de markt, en je kunt ze ook groter voer geven. Zelf vul ik vaak een injectiespuit (zonder naald) met gemalen pekelkreeftjes of stukjes gehakte mosselen en spuit dat over mijn koralen. De koralen openen daarop hun mond en slurpen wat ze pakken kunnen. Je moet dit echter niet te vaak doen omdat je de waterkwaliteit negatief beïnvloedt. Het is verstandig om de stromingspompen een paar minuten uit te zetten zodat het voer niet meteen wordt weggeblazen, en altijd eerst je vissen goed te voeren, anders stelen ze het voer geheid van de koralen.

 

Maar is het voeren van de koralen nodig? Misschien wel misschien niet… Ik heb mijn koralen altijd een beetje gevoerd, en nooit gekeken wat er gebeurt wanneer ik dat langere tijd niet doe. Maar er zullen vast hobbyisten zijn die zeggen “Ik heb mijn koralen nog nooit gevoerd, en ze doen het prima”. Ik moet zeggen dat het waarschijnlijk van veel dingen afhangt, zoals de verlichting, de hoeveelheid opgeloste voedingsstoffen de aan- of afwezigheid van een deepsandbed of een refugium, de soort en afmeting van de koralen, etc. etc. Ik probeer het zelf liever niet uit…

 

Tot zover het algemene verhaal. Er is echter één schijfvormig koraal dat afwijkt van de standaard. In plaats van weinig of geen tentakels is de Heliofungia actiniformis bedekt met zoveel lange tentakels dat ze eenvoudig aangezien kan worden voor een anemoon.

http://cdn.manhattanreefs.com/forum/images/magazine/2014-2/fatherree/fatherree06.jpg

Dit schijfkoraal met lange tentakels kan eenvoudig worden aangezien voor een anemoon.

 

Net als alle andere schijfvormige koralen is deze Heliofungia relatief groot en vrijlevend met een schijfvormige skelet. Ze hebben echter tentakels die tot de langste van alle steenkoralen behoren, en  die het hele skelet met gemak bedekken. Wat betreft hun kleur zijn ze niet zo kleurrijk en divers als de andere soorten, ze zijn doorgaans bruin of groen met lichte puntjes aan de tentakels, soms met lichte strepen op het lichaamsweefsel. Blijkbaar vormen ze ook geen anthocauli, maar produceren wel poliepknoppen.

 

De soorten met lange tentakels kunnen ook op de bodem worden geplaatst, maar hebben we veel ruimte nodig, ver weg van andere koralen omdat de tentakels vol met netelcellen zitten. Ze hebben ook gemiddeld tot veel licht nodig, en de lange tentakels wijzen er op dat ze, veel meer dan de andere soorten, afhankelijk zijn van het vangen en eten van prooidieren. Dus zou ik er voor zorgen dat ze regelmatig wat te eten krijgen om ze in topvorm te houden.

 

Tenslotte nog wat informatie over de verpakking en verzending. Schijfvormige koralen zijn doorgaans sterke koralen maar de randen van het skelet zijn erg scherp en het zachte weefsel kan gemakkelijk beschadigen, wanneer ruw met een exemplaar wordt omgegaan tijdens de verpakking en verzending. Je moet dus oppassen voor dieren die snijwonden of beschadiging aan de rand hebben. Beschadigde dieren zijn eenvoudig te herkennen wanneer het witte skelet door het weefsel heen komt, maar kleine beschadigingen zijn vaak niet goed zichtbaar. Goed kijken dus!

http://cdn.manhattanreefs.com/forum/images/magazine/2014-2/fatherree/fatherree07.jpg

Wanneer je goed kijkt zie je aan de bovenrand teruggetrokken weefsel van dit langwerpige schijfkoraal. Een klein deel van het skelet is zichtbaar.

 

Een ander algemeen probleem is dat van teruggetrokken weefsel, vaak aan de rand van de dieren waar het weefsel simpelweg is verdwenen en het skelet bloot ligt. Wanneer het skelet bloot ligt kan het eenvoudig begroeid raken door algen, wat een probleem kan opleveren voor het koraal wanneer dat probeert te herstellen. Dus ook nu weer: let goed op, want je ziet het niet in een oogopslag.

 

Dat is het zo'n beetje wel, anders dan voor de hand liggende breuk of een ander ernstig probleem, dat gemakkelijk te herkennen moet zijn.

Ik zou ook soorten met lange tentakels die hun tentakels niet volledig hebben uitgezet laten liggen. Realiseer je dat het zachte weefsel kwetsbaar is, dus voordat je een exemplaar uit het water haalt, moet je hem voorzichtig porren om hem te verleiden zijn weefsel in te trekken. Laat ze hun tentakels intrekken voordat je ze oppakt, gewoon om zeker te zijn dat ze niet gewond raken in het laatste deel van hun reis van de zee naar een aquarium.

 

Referenties

Borneman, E.H. 2001. Aquarium Corals - Selection, Husbandry, and Natural History. Microcosm/T.F.H. Publications, Neptune City, NJ. 464 pp.

 

Veron, J.E.N., 2000. Corals of the World: volume 2. Australian Institute of Marine Science, Townsville. 429pp.

 

 

 

Ga naar boven