Aquariumgranuloom

Auteur: Jacques Spaan
Bron: Cerianthus, december 2002

"U heeft een aquariumgranuloom", zei de dermatoloog (huidarts) tegen mij. "Hallo", zou Hans Nooijen zeggen, "even mijn woordenboek erbij pakken". Gelukkig gaf de specialist de Nederlandse vertaling erbij: "Aquarium-tuberculose". Nu daar sta je dan even met je mond vol tanden. U voelt natuurlijk al aan uw (zee)water, dat deze diagnose niet een-twee-drie was gesteld.

Begin september kreeg ik een ontsteking aan de nagelriem van mijn ringvinger van mijn rechterhand. "Zeker wat vuil ingekomen", denk je dan. Vinger in de OMO en jodium erop ter ontsmetting. Binnen een week had ik echter een hele dikke en pijnlijke hand. Een paar dagen later verscheen er op mijn hand een dikke rode streep die hard aanvoelde.

Dus het werd tijd om een afspraak met de huisarts te maken. Dat is tegenwoordig op zichzelf al een kunststuk. Goed, de huisarts constateerde "bloedvergiftiging". Ik kreeg een penicillinekuur. Drie maal daags, exact om de 8 uur een tablet. Maar na de kuur constateerde ik geen verbetering, in tegendeel, het werd erger. De rode harde streep trok verder richting pols en arm. Daarnaast had ik op mijn arm grote pijnlijke bulten gekregen, keurig in een rechte lijn vanaf mijn hand tot aan mijn elleboog.

Dus opnieuw naar de huisarts. 'Ziet er niet goed uit', zei de huisarts, maar dat had ik zelf natuurlijk ook wel gezien. Die grote paarse bulten bleken lymfeknopen te zijn. De lymfeklieren in mijn arm maakten natuurlijke barriéres om te voorkomen dat schadelijke stoffen verder je lichaam in worden getransporteerd. Opnieuw een zwaardere penicilline kuur. Behalve dat ik er zwaar aan de diarree raakte, hielp het geen snars.

Na afloop van de kuur terug naar de huisarts. Inmiddels was er in mijn onderarm een tweede rij lymfeknopen ontstaan. We waren nu al bijna twee maanden verder. Ik begon voorzichtig te vragen of het misschien geen tijd werd om een specialist te raadplegen. 'Nee', vond de huisarts, hij wilde nog één penicilline kuur proberen. Goed, zo gezegd zo gedaan. Na een paar dagen echter begon ik er koorts bij te krijgen.

Voor de zoveelste maal ging ik terug naar de huisarts. Hij vond het ook nu tijd om de specialist in te schakelen en belde ter plekke naar het ziekenhuis.

Resultaat: ik kon onmiddellijk komen bij de dermatoloog. Ik had geluk; deze specialist had ervaring met aquariumziekten. Hij constateerde dan ook meteen dat het een aquariumgranuloom was, of te wel aquariumtuberculose. Ik kreeg 28 tabletten "Minocycline" welke ik twee maal daags moest innemen. Ter controle van de diagnose is een biopsie van zo'n lymfeknoop naar het laboratorium gestuurd.

Voorts adviseerde de specialist voorlopig te stoppen met het aquariumhouden. In ieder geval moest ik het hele aquarium leeg halen. Behalve de vissen alles weggooien, ontsmetten en geheel opnieuw inrichten. Aangezien het geruime tijd duurt voordat deze bacteriële infectie uit je lichaam is, was het zo goed als zeker dat ik het binnen de kortste keren weer zou terug krijgen. Vandaar het advies er voorlopig even mee te stoppen.

Ik heb in het woordenboek gekeken wat er onder "Granuloom" wordt verstaan. Er staat letterlijk: een zwelling die uit granulatieweefsel bestaat. Komt veel voor bij chronische infectieziekten, zoals tuberculose, lepra enz. Het woord 'chronisch' duidt er op dat je er niet zo snel van af bent. Dus heb ik besloten te stoppen met de hobby. Helaas, maar je gezondheid is toch het belangrijkst.

Later heb ik aan de specialist gevraagd waarom de huisarts dit niet eerder heeft geconstateerd. Het blijkt dat als je er geen ervaring mee hebt er nauwelijks verschil te zien is tussen de uiterlijke verschijnselen van bloedvergiftiging en aquariumgranuloom.

Voorts bleek dat je deze bacteriële infectie kan oplopen zowel in zoetwater als in zeewater. Dus mocht u in de toekomst verschijnselen van bloedvergiftiging krijgen, dan bent u vanaf heden een gewaarschuwd man of vrouw!

Zie ook: Gezondheidsrisico's bij het houden van een zeeaquarium. Zijn ze te voorkomen?


Naschrift van de redactie: Zijn er meer mensen die een dergelijke ervaring hebben? Of weten van mensen die hier ook mee te maken hebben gehad? Laat het dan weten aan de redactie, zodat we er eens wat uitgebreider op in kunnen gaan. Een eerste snelle zoektocht in de literatuur en op internet levert de nodige informatie die we tot een artikel zullen omwerken. Eigen ervaringen maken een dergelijk stuk nog waardevoller!

Ga naar boven