HomeOnderwerpenTechniekHet bloed kruipt...

Het bloed kruipt...

Jaren geleden waren wij, mijn vrouw en ik, zeeaquarianen. Dat was in de tijd dat er in Hoog-Catherijne een dierenspeciaalzaak was onder de bezielende leiding van JB. De tijd ook waarin daar op zaterdagen de scepter werd gezwaaid door Hans Nooijen die toen al bekend stond om zijn kennis, klantvriendelijkheid en niet te vergeten zijn voorkomen, soms met, soms zonder sikje, zodat je altijd moest opletten van "is tie het wel of is tie het niet." Een tijd ook waarin eiwitafschuimers deden denken aan hulpapparatuur in de verloskamer en omkeer-osmose vermoedelijk tegen de meest afgrijselijke ziektes kon worden ingezet. Kortom een tijdperk die de wat ouderen onder ons zich zeker zullen herinneren als de tijd van de pioniers. Wie wist immers in die tijd niet te vertellen welke filtersystemen er het beste waren. Zoveel zeeaquarianen zoveel meningen. Lagere dieren en vooral steenkoralen werden niet gekocht met de inzet van het in leven houden ervan, maar meer met de vraag ‘hoelang kunnen we ze houden?’ Niet het opgroeien maar meer de al of niet langzame teloorgang van het zeewezen kon in de bak worden aanschouwd.

Na enkele jaren en diverse verhuizingen was ons zeeaquarium ge(d)ëvalueerd tot een redelijk flinke en vooral onverplaatsbare plantenbak, ontdaan van licht, verwarming en pompen. Enkel het water (in dit geval zoet) bleek onmisbaar voor de groei. Het biologisch filter waarbij het "droog" gedeelte trapsgewijs liep heeft nog jaren dienst gedaan in een bloemenwinkel om er kleine cactussen in uit te stallen. Men zag het eerder als een glazen kunstwerk dan als een onderdeel voor een aquarium. De moeite om het uit te leggen heb ik mezelf maar bespaard. Maar goed, nu, meer dan 25 jaar later en beschikkend over de nodige ruimte in ons nieuwe appartement en zowel letterlijk als figuurlijk ontdaan van de nodige wilde haren, wilden we weer iets moois in de woonkamer en al snel kwam het idee van een zeeaquarium. Toch wel wat geleerd hebbende van de eerste schamele pogingen besloten we eerst maar eens lid te worden van een vereniging. Dat er in Utrecht zo een vereniging haar domicilie had konden we ons nog herinneren als gevolg van de propaganda die (inderdaad) toen al door Hans Nooijen werd gevoerd. Hij zal het wellicht niet meer weten maar wij nog wel.

De eerste stap

Niet gestoord door enige vorm van kennis zoals deze zich in de loop van de laatste 25 tot 30 jaar heeft ontwikkeld en met het vaste voornemen zoveel mogelijk zelf te doen, schreven we ons in voor de beginnersdag op 18 april.
Een mooie dag. Gezellig, leerzaam en vooral goed verzorgd. Lof aan al diegenen die deze dag mogelijk maakten en zeker aan hen die de verzorging tot zich hebben genomen. Toch......, ja sorry maar ik moet het even kwijt, een kleine kanttekening. Als er in het vervolg van dit verhaaltje enige vorm van kritiek de kop op mocht steken is dit enkel positief en opbouwend bedoeld en geschreven vanuit de invalshoek van een "echte" beginner.

Hoewel elke lezing en uitleg leerzaam en interessant genoemd kan worden ging er m.i. nogal wat tijd gemoeid met dingen die, althans naar mijn ervaring, de positie van beginner voorbij streefde. Laat ik proberen het te verduidelijken. Mensen die handiger zijn dan ik, en dat is bijna iedereen, die zelf het meubel onder hun aquarium willen maken ondervinden specifieke eisen die in het vervolg van de bouw erg handig en soms zelfs noodzakelijk blijken te zijn. Het op maat laten maken van een aquarium stelt eveneens eisen. De verlichting, wel over gesproken maar waarom niet dit zo belangrijke aspect wat verder uitgediept. En zo zijn er nog wel wat zaken, die voor een beginner die van niets tot een mooi zee- aquarium wil komen, te noemen. Ik ben me ervan bewust dat kritiek, hoe opbouwend bedoeld ook, heel makkelijk te geven is. Maar .....ik wil er iets mee!!!! Als het bestuur dit interessant en de moeite waard vindt, ben ik bereid mijn ervaringen door middel van kleine artikelen te delen via het clubblad.. (dat hoef je ons geen twee keer te vragen: kom maar op! Red.) Ik heb het meubel zelf gebouwd, de bak en het filter op maat laten bouwen, de verlichting zelf in elkaar gezet etc, etc. Technisch is het aquarium klaar en rijpt op dit moment met een gedeelte (ongeveer 30 kg) van de levende steen die ik er in wil hebben (ongeveer 75 tot 100 kg).

De tweede stap

De bouw van het meubel en de bak. Maar daarover indien gewenst graag meer in een volgende editie.

Gegroet en veel genot mede zee-aquarianen.

R. Crom

Ga naar boven