HomeVerslagen ledenavondenWillem Gingnagel: Foto's tropische dieren ( 9 maart 2010)

Verslagen ledenavonden

Willem Gingnagel: Foto's tropische dieren ( 9 maart 2010)

Deze avond hebben we een presentatie van Willem Gingnagel georganiseerd. Willem Gingnagel is een van Nederlands beste onderwaterfotografen. Hij heeft in binnen- en buitenland met zijn foto’s vele prijzen gewonnen. Willem is ook al vele malen bij ons geweest om zijn prachtige reportages te laten zien. Een jaar of acht geleden hebben we Willem gevraagd een avond voor de bewoners te verzorgen. Dit was een grandioos succes. Ondanks dat er enkele bewoners in slaap gevallen waren, vonden de meeste aanwezigen het fantastisch en sommigen waren zelfs tot huilens toe geroerd.

Vanavond begint Willem met een reis naar Tanzania en wel het Mafia Island. Hij was daar op uitnodiging om aan een project mee te werken om de plaatselijke populatie walvishaaien te tellen en om een soort biomedisch paspoort van ze maken.

Het water is daar niet zo helder, veel plankton en slib. Om de walvishaaien te spotten vloog men met een Ultra Light boven de zee, om zodoende de haaien te zien. Als ze gesignaleerd werden, gaf men de positie per radio door aan het onderzoekschip en aan de mensen in de rubberboten, die dan naar de walvishaaien toe varen. De onderzoekers konden dan alle specifieke kenmerken van deze walvishaaien, zoals littekens en stippenpatroon, vastleggen om zo te zorgen dat ze later te herkennen zijn en hun levens- en trekpatroon vast kunnen leggen. Theoretisch kunnen de walvishaaien zo’n 18 meter lang worden. Tegenwoordig leven ze niet zo lang meer om die lengte te halen en zijn ze maximaal 8-9 meter.

Vervolgens steken we de Indische Oceaan over en gaan naar Indonesië, waar Willem een prachtige reportage gemaakt heeft over de mensen van Alor. Het zijn echt kinderen van de zee. Ze leven aan het strand, vissen de hele dag om aan eten te komen. Met primitieve duikbrilletjes duiken ze op de riffen.

In tegenstelling tot de grote Chinese en Japanse vissersschepen die hier de zeeën afstruinen, zijn dit vissers die met zorg met het rif omgaan. Het is van levensbelang voor ze dat het rif gezond blijft en voldoende vis voortbrengt.

Willem heeft in loop van de jaren heel veel in Indonesië gedoken. Van het materiaal dat hij daarmee verzameld heeft, heeft hij een bijzondere reportage samengesteld.

Het is het verhaal van de Wallace Linie. Wallace (8 januari 1823 – 7 november 1913) was een Brits natuuronderzoeker en een tijdgenoot van Darwin. Hij reisde van 1854-1862 door Maleisië en Indonesië. Hij vond daar opmerkelijke verschillen in de dierenpopulatie in het westen en oosten van Indonesië. In het westen zag hij dieren die uit Azië komen, in het oosten dieren die uit Australië komen. De scheidingslijn is nu bekend als de Wallacelijn.

Hij kwam toen met de theorie dat Indonesië en Papua Nieuw Guinea vroeger veel verder van elkaar gescheiden waren. En dat het leven zich daar op een andere en onafhankelijke manier ontwikkeld heeft. Nu weten we dat Indonesië op de rand van de Aziatische continentale plaat en Nieuw Guinea op de Australische plaat ligt. Deze platen zijn in de loop van de tijd naar elkaar toe gedreven tot de plek waar ze nu liggen. Op iedere plaat heeft zich een eigen leven ontwikkeld. Wallace heeft dit opgemerkt en hij verklaarde dit met wat we nu kennen als de evolutieleer. Hij heeft dit onafhankelijk van Darwin ontdekt, maar was terughoudend met de publicatie hiervan. Ook Darwin was al jaren bezig met het ontwikkelen van de evolutietheorie (de reis met de Beagle), hij heeft ook lang gewacht en geaarzeld om de evolutie theorie te publiceren. Toen hij hoorde van de theorieën van Wallace, heeft hij gedacht niet te kunnen wachten en heeft zijn evolutietheorie gepubliceerd.

Het gebied rond Celebes (Sulawesi) is uniek in de wereld, een beetje vergelijkbaar met de Galapogos eilanden. Dit gebied ligt tussen de Aziatische en de Australische plaat en heeft een heel eigen evolutie doorgemaakt. Hier komen veel diersoorten voor die je elders niet tegenkomt. Het heeft de hoogste koralendiversiteit van de wereld, een duikersparadijs!

Willem heeft hier in de loop van de jaren dan ook de meest prachtige foto’s gemaakt. Opvallend is ook het vooral zwarte zand, afkomstig van de vele vulkaanuitbarstingen die hier hebben plaats gevonden en vinden.

Prachtig zijn ook de foto’s van het Komodopark met de bekende varanen. Onder water zien we o.a. hele kolonies “ladybugs” die softkoralen bijna volledig bedekken. Ladybugs zijn een soort onderwatervlooien, ongeveer 3 mm groot, heel bijzonder om te zien.

Het slot van presentatie is het eiland Ternate, een eiland dat eerst door de Portugezen bezet is geweest en daarna door de Nederlanders. Restanten (glas en aardewerk, forten) zijn hier nog volop te zien. Hier heeft Wallace ook zijn Ternate Essay geschreven dat hij naar Darwin gestuurd heeft. Onder water is het ook heel bijzonder, door het vulkanisme komt er op vele plaatsen warm water uit de bodem opborrelen. Ten eerste geeft dit vele thermoklines, waardoor het zicht onderwater erg vreemd is. Door het warme water, met veel mineralen, zijn de koralen ook heel anders gekleurd dan we gewend zijn.

Na twee ledenavond met veel technische problemen hebben we nu weer kunnen genieten van een prachtige presentatie.

Rien van Zwienen, secretaris

Ga naar boven